پشتیبانی نیرو مالی و فرهنگی

به روایت از محمد اسماعیل فقیه نیا : در آبادان بودیم. غذا خیلی کم بود بطوری که بچه ها مجبور بودند نانهای خشک اطراف را جمع کنند و مصرف کنند. تعداد بچه های اصفهان که آنجا بودند از بقیه بیشتر بود و کار تغذیه و توزیع غذا در دست آنها بود. بعضی اوقات تبعیض قائل می شدند و جیره بیشتری به بچه های اصفهان می دادند. آقای عاقبتی که این صحنه ها را از آنها می دید با آنها جدی برخورد می کرد و اگر این کار فایده ای نداشت. از لهجه اصفهانی استفاده می کرد و برای بقیه نیروها غذا می گرفت.